Dilhan Dumanoğlu
Dilhan Dumanoğlu

Vahşet her geçen gün artıyor

23 Haziran 2018
3 dk Okuma
4 yıl önce
Vahşet her geçen gün artıyor

Güzel duygunun ve merhametin olmadığı bir dünya ürkütüyor.
Ürküyorum. Korkuyorum.
Hayvanlara şiddeti gördükçe içime korku dağları giriyor.
Çocuklar için kaygı duyuyorum.
Korunmasız gruplar için kaygı duyuyorum
Hayvanlar için kaygı duyuyorum. Havyanlar da insanlar kadar şiddet altında.
Yaşlı başlı adamın küçücük kediye tecavüz etmesi yüreğime sanki bir hançer saplandı…
Manzaralar korkunç.
Adam o denli vahşi ki. Geçen sene kurbanda kaçan dananın bacaklarını keserek durdurdu, o vahşet karşısında dananın bakışları hala gözlerimin önünde.
Münafık insanın yaşattığı vahşetin sessiz çığlığı gözlerinde toplanmıştı.
Unutamıyorum. Unutamıyorum Unutamıyorum. Hala gözlerimin önünde.
Bu sene de patileri kesilen o melek köpekte aklımda.
Gözlerindeki hüzün içimi dağladı. Yarası kalbimde.
Ben anlamlandıramıyorum!
Siz anlamlandıra bilir misiniz?
Küçücük kediye cinsel libido hissetmek ve paramparça bir kedi.
Köpeği kayışla bağlayıp 80 yaşında bunak sapık olarak tecavüz etmek.
Ördeği tutup tecavüz etmek.
Mini minnacık bebeğe tecavüz etmek.
Küçücük erkek çocuklarına tecavüz etmek.
Geçtiğimiz günlerde hepimizi kahreden yavru köpeğin ölüm haberinin üzerine her gün farklı bir hayvana şiddet haberleri gelmekte.
Ya tecavüz, ya işkence ya yaralama.
Delirmemek elde değil.
İnsan neden bir hayvana şiddet uygular ya da tecavüz eder ki?
Sosyopatik bunlar. Psikolojileri bozuk. Vicdan mekanizmaları çalışmıyor. Empati duyma yetileri yoktur.
Hayvana zarar veren insana çok kolay zarar verir.
Bu sapıklar çok aciz insanlar. Kendilerinden güçsüzlere, küçüğe ve savunmasızlara yönelen, karşı koyamayacak, gücü olmayanlara saldırıyorlar.
Artık yeter!
Kadına tecavüz istemiyorum.
Çocuklara tecavüz istemiyorum.
Erkek çocuklarına tecavüz istemiyorum.
Hayvanlara tecavüz istemiyorum.
Şiddetin yakıcılığı yüreğimde.
Yıkıcılığı beynimde.
Şiddete dur diyebilmek. Fakat nasıl ve neyle dur denilebileceğini açıkçası tam bilmiyorum.
Bu toplumda;
Sevgi yaratılamadı. Empati kuyuya düştü.
İnsanlar birbirlerinden nefret ediyorlar.
Nefret ediyorlar çünkü, birbirlerinden korkuyorlar.
Korkuyorlar çünkü, birbirlerini tanımıyorlar.
Tanımıyorlar çünkü, birbirleri ile ilişkileri yok.
Kopuk yaşıyorlar.
Sevgisiz. Sevimsiz.
Bizim sevgiyi inşa edip yeşertmeye ihtiyacımız var.
Bizim hayvanlarla ilgili acil yasal düzenlemeler yapmaya ihtiyacımız var.
Bizim toplum olarak dost olmaya ihtiyacımız var.

Yorum Yazın