Mehmet Kanmaz
Mehmet Kanmaz

Ateş Çemberinde Kardeş Olmak

08 Nisan 2022
3 dk Okuma
5 ay önce
Ateş Çemberinde Kardeş Olmak

Bin seneden bu yana hayatımızı barış ve huzur içinde idame ettiğimiz bu coğrafyada ve son 100 yıldan buyana’da  içimizde bir ur gibi üst aklın planlaması neticesinde yaşadı ğımız ve 20 seneden bu yanada daha şiddetli yaşanmak’ta olan islam coğrafyasındaki terör çerçevesin’de edrafımız toz duman iken;dikkatimizden kaçırılan,ama ittihad-ı islam için  mutlaka muhtaç olduğumuz KARDEŞ’lik hukukunu unutacakmıyız..

Şu mübarak ay içinde ne kadarda muhtaç olduğumuz;bu kardeşlik davasına hasr-ı nazar etmeyi ve dolayısıyla BEN unutmak istemiyorum,sizlerle paylaşacağım yorumlarıma ne dersiniz;….

 Kardeşlik, acının kedere panzehir olduğu sırrın adıdır,Ona anlam dünyası kazandıran, iman bağına dayalı manevi bütünleşmedir. Asr-ı saadette yaşanan cömertlik hasleti ile bir başkası muhtaç iken kendi ihtiyacını ona feda etmek sırrıdır.

Sahabelerin ruhunda yakalanan bu benzersiz beraberlik ve fedakarlık, ihlasın en bariz vasfıdır.İslam, müminlerin kardeşliği sağlamaları durumunda dünyada barışa gidecek yolun açılaca ğını mesaj vermektedir. İslam’da özelde iman kardeşliği, genelde ise insanların yaratılış kardeşliği söz konusudur. Hz. Ali’nin “İnsanlar, ya dinde kardeşin, ya da hilkatte eşindir.” sözü de bunu ifade etmektedir.
Kur’an, İslam kardeşliğine büyük önem verir ve İslam’da, “Allah için sevmek ve Allah’ın dininde kardeş olmak en üstün ibadetlerdendir” Kur’anda, İslam toplumunun inşası, devamı ve huzuru için temel şart kardeşliktir ve “Mü'minler ancak kardeştirler” (Hucurat, 49/10) ayetiyle Müslümanların birbirlerine nasıl bakmaları gerektiği vurgulanmaktadır.

“Müslüman, Müslüman’ın kardeşidir. Ona zulmetmez, onu yardımsız bırakmaz, ona hor bakmaz. “(Müslim, Birr, 32)
Kardeş olmak, civanmertliktir, kendini yok bilmektir, varlığına değil muhatabına anlam yüklemektir. " kardeş kardeşe muavin ve zahîr olur,"(Lem’alar, 277) onun hatasını gördüğünde onu bırakmaz, ona daha çok sarılır, onu korur, ona şefkatle bakar.
Peki o zaman içimizdeki terör müntesibi yani hayranlarına veya gafillere (pkk-dhkpc-fetö-dehaş…vb)veya meşru muhalefet parti mensuplarına(chp-tkp-vp-…vb.gibi)bu çerçevede  nasıl bakacağız,onlar şimdi devletinden yana tavır koyan bizlere nasıl bakıyorlar,yani silahlı teröre bulaşmamış  saf veya kandırılmış bu grupların  içinde olanların ikilemi nasıl çözülecek, ilerde onların evlatlarında ortaya çıkabilecek,olması muhtemel  devlet düşmanlığını,,sosyal travmaları nasıl çözeceğiz,bu kesimin geç kalmadan,birileri onlara sahip çıkmadan, bir şekilde devlet-stk işbirliği ile rehabilite edilmesi için bir çalışma yapılsa ne dersiniz..
Bu büyük kucaklayacı tavrın alicenaplığını yaşayamadığımız, yaşatamadığımız ve yeterince idrak edemediğimiz için biliyorum inciniyoruz, incitiliyoruz ve kader canibinden tokatla nıyoruz. İzzetini ikbalinde arayanların serencamı ve hakikatsizliği o kadar acı dersler veriyor ki, ucu masumlara da dokunuyor. Çünkü hataların telafisi yerine hatalardan medet ummanın hissi zaafiyeti ve kardeşliğin asil ve sadece uhuvvet penceresinden kabullenici hassas ruhlarına erişemediğimiz için kardeşliğimiz yara alıyor, yaralıyor ve yaralanıyor.
Hz. Peygamber; “Müminin mümine karşı durumu, birbirlerini sımsıkı kenetleyip tutan binalar gibidir” (Buhari, Salat, 88, Mezalim, 5; Muslim, Birr, 65; Tirmizi, Birr, 18; Nesai, Zekat, 67) buyurmuştur.Uhuvvet dairesi, kardeşlik için "…bin haysiyetim olsa kardeşlerimin mabeynin deki muhabbete ve samimiyete fedâ ederim."(Lem’alar, 444) diyen Bediüzzaman’ın deruni şefkatidir.
Kardeşlik,vahidiyet içinde tevhidi bulan, marifetle şuuru yakalayan, muhabbetle kalbi fezeyan/hezeyanlardan koruyan ve lillah için tevazunun zirvesinde fedakarlıkla bunu ispatlayan yüce yankıya mazhariyettir.
Kardeşlik,"Annem babam sana feda olsun ya Resullullah!" diyen sahabinin iman yüklü sinesinden cesaret ve şecaate dönen vefa ve cefa ahlakıdır.
Vicdanın terennüm ettiği sesle birbirini anlayanlar, empati kuranlar, derdiyle dertlenenler, yokluğa kanat açanlar ve fikrin namusu için birbirine bağlananlar ve bağımlılıktan uzak duranlar kardeştir.
Olsa da versem diyenler kardeştir/Olduğu halde düşünmeden olanını akıtanlar ve birbirine ram olanlar kardeştir/Duygu ortaklığında derinleşenler kardeştir/ Canını canı bilenler ve bunu da mümince ve rızay-ı bari için yapanlar kardeştir.

ELHASIL;Sahi, biz bu kardeşliğin neresindeyiz…KARDEŞ OLABİLSEK TERÖR OLABİ LİR Mİ İHANET,DALALET OLABİLİRMİ.?.Bu islam medeniyeti havzasında yaşarken yukarda yazmaya çalıştığım kardeşlik hukuku bizim hayatımız içinde ne kadar yer alıyor? birbirimize bakarken birbirimizden bahsederken ne kadar samimiyiz?
Ne kadar peygamberi uhuvvet aşkı; içimizde kıpırtılar meydana getiriyor..?ve şu soruyu ilk evvel kendi nefsime sorarak yazımı bitiriyorum,HANİ BİZ KARDEŞTİK Veya şöyle sorayım, gerçekten biz kardeşmiyiz…?

Yorum Yazın