Kerim Toslak
Kerim Toslak

Ateizm Ve Gençlik (Şirince)

23 Nisan 2022
3 dk Okuma
5 ay önce
Ateizm Ve Gençlik (Şirince)

Konuyu ele alırken bu kavramla ses yakınlığı nedeniyle karıştırılan ama anlamca çok farklı olan bazı kelimeleri de birer cümle ile açıklamak uygun olacaktır. Aksi halde kavramlar birbirine karışır, konu anlaşılmaz olur ve maksat hasıl olmaz. Yoksa maksadım malumatfuruşluk yapmak değildir.

Ateizm; daha çok İslam öncesi Türk topluluklarında ve halen bazı Orta Asya toplumlarında (Çin, Moğol ve Türk) görülen, ölmüş atalarının ruhlarının evi terk etmediğini düşünen, ata ruhlarını tapınma derecesinde kutsayan,  bir inanış olarak ifade edilebilir.

Deizm; kâinatı yaratan bir yaratıcının varlığına inanan ancak yaratıklarıyla ilgilenmediğini, ibadetin, ahiretin, hesabın, Cennetin, Cehennemin, peygamberin, kitabın vb olmadığına inanan anlayış ve inanç biçimi.

Teizm; deizmin aksine kainatın yaratıcısının varlığına ve o yaratıcının kâinatı başıboş bırakmadığına, kitap ve peygamber gönderdiğine, ahiretin, cennettin, cehennemin varlığına, hesap sorulacağına inanan anlayış ve inanç biçimi.

Asıl konumuz olan "ateizm" ise hiç bir şekilde bir tanrının varlığını kabul etmeyen, yaratıcının olduğuna inanmayan anlayış ve inanç - inançsızlık- biçimi.

Zaman zaman gençliğin "deist" veya "atesit" olduğuyla ilgili haberler gündeme gelir. Eğitim sistemi eleştirilir. "Gidiş nereye?" gibi sorularla endişeler dile getirilir. Sayıları çok olmasa da gençler içerisinde bu tür yönelimler içerisinde olanlar olabilir. Ama o bataklıkları da kalıcı olacaklarına inanıyorum. Deizm, ateizm bataklıklarında bir müddet debelenseler de eğer samimi iseler tahkiki iman seviyesinde sağlam bir akideye ulaşacaklardır inşallah. Ergenlik dönemi düşünsel fantazileri olduğunu, belli bir yaşa ve olgunluğa ulaştıkça rotayı düzelteceklerini düşünüyorum. Yeter ki ebeveynler inatlaşıp, konuyu telafi edilmeyecek boyutlarda kırılma ve kopmalara taşımasınlar. Doğru şekilde rehberlik edip gerekirse uzman desteğiyle süreci doğru şekilde yönetebilsinler.

Birkaç yıl önce çalıştığım okulun rehber öğretmeni; "tanıdığı karı koca çalışan eğitimli mütedeyyin bir  ailenin, lise birinci sınıf öğrencisi oğullarının, ateist olduğunu söyleyip kendisinden yardım istediklerini" söyledi. Bu konuda din dersi öğretmeni olarak benim fikrimi sordu. Aileye ne önereyim deyince; "tabiata dönsünler, köylerine gitsinler, baba oğul yan yana geceleyin gökyüzünü seyrederek terasta yatsınlar, gündüzleri tarlalarda, kırda, bayırda, tabiatın içinde gezip dolaşsınlar, böcek -çiçek, inek-sinek görsünler, kurdu-kuşu, toprağı-taşı incelesinler" dedim. Şaşırdı, yüzüme baktı. İzah ettim." Eseri görmeyen eserin sahibini merak edip araştırmaz. Eseri göstereceksin, eserin muhteşemliğini anlatacaksın ki eserin sahibini merak edip araştıracak. Araştıracak ki bulacak. Günümüz şartlarında çocuklar yapay bir dünyada yaşıyorlar. Dünyaları ellerindeki bilgisayar, tablet veya telefonun içindekiler. Yediği ekmeği, portakalı, elmayı, domatesi, patlıcanı, biberi, eti, sütü vs. insanlar yapıyor  ya da bilgisayardan çıkıyor zannediyorlar" dedim.

Rabbimiz de Kur'an-ı Kerim'de kevni ayetlere bakmamızı, kainat kitabının sayfalarını okumanızı emrediyor. Kendi  varlığını anlamamız için eserlerine bakmamızı istiyor. "Kuşkusuz, göklerin ve yerin yaratılışında, gece ve gündüzün değişmesinde, insanlara fayda veren yüklerle denizde seyreden gemilerde, Allah’ın gökten indirerek onunla ölü haldeki toprağa can verdiği ve orada her çeşit canlının yetişmesini sağladığı yağmurda, rüzgârları ve gökle yer arasında emre hazır bekleyen bulutları evirip çevirip yönlendirmesinde aklını işleten bir topluluk için elbette nice deliller vardır." (Bakara Suresi: 164.Ayet)

(Şiirce) KAİNAT KİTABI

Aynı dalda biter, diken de gül de.

Biri gönül alır, biri can yakar.

Birbirinden farklı tatta, şekilde,

Tüm meyveler aynı topraktan çıkar.

 

Çık, dolaş, gez biraz dağı, ovayı.

İzle nasıl yapar, bir kuş yuvayı.

İçine çek hele temiz havayı.

Rengarenk çiçekler ne güzel kokar.

 

Çiçekleri gezer, bal yapar arı.

Denizlerin suyu, çıkar yukarı.

Azar azar erir, dağların karı.

Dağlardan dereler, deryaya akar.

 

Geceleyin gökyüzüne bak hele.

Gördüklerin sığmaz akla hayale.

Bir tek galaksinin yıldızı bile,

İnançsız aklını çıkmaza sokar.

 

Kerim Toslak düşün tüm kevniyeti.*

Kainat kitabı, Hak'kın ayeti.*

Eğer güzel ise kulun niyeti,

Âlemde varlığa ibretle bakar.

*kevniyet: yaratılış, var oluş

*ayet: delil, kanıt

Gölbaşı/Ankara

Yorum Yazın